- بويژه آن روز كه رسول خدا با لشكر اسلام روانهء تبوك شد و تو از دنبال به دو پيوستى . - همان روز كه برخى گفتند : خاطر رسول خدا از على آزرده است و تو به خدمت رسيدى كه حقيقت برملا شود . - رسول خدا در پاسخ تو فرمود : مگر خشنود نيستى كه خلاف ميلشان من و تو چون موسى و هارون باشيم ، اگر تن دردهند . - اگر بعد از من نبوتى بود ، همچنانكه خليفهء منى ، شريك در نبوت من بودى . - ولى من خاتم پيامبرانم و تو جانشين منى ، اگر سر به اطاعت آورند . - تويى خليفهء رسول اكرم ، از آن روز كه با تو به راز نشست در برابر همهء مردم . - ديدند كه تنها تو براى شنيدن اسرار شايسته بودى و البته ، اين خدا بود كه راز قرآن را به تو مىآموخت . - منتها از دهان احمد با تو سخن مىگفت و كينه‌وران شاهد و ناظر بودند . - تويى خليفهء رسول از روز « دعوت عشيره » ، با آنكه پدرت هم در آن جمع بود . - و از روز غدير خم و البته ، روز غدير بهانه‌اى براى فريبكاران باقى نگذاشت . - آنها با قيد سوگند ، پيمان بستند تا بر تو ستم كنند و از اين‌رو ترا يارى نكردند . - هنگامى كه نصّ رسول بر آنها عرضه شود ، گويند : على خود سستى كرد و ترا ضعيف و ناتوان شمرند . - ما بدانها گفتيم : سخن رسول صريح بود و شك از دلها زدود . و از اشعار ناشى ، قصيده‌اى است كه اهل بيت را ستايش مىكند : - با آل محمد ، راه حق شناخته آمد و در خانهء آنان ، قرآن وارد شد . - همانهايند « كلمات » « 1 » و « أسماء » « 2 » كه پرتوشان بر آدم دميد و بدين ميمنت ، توبهء او پذيرفته آمد .

--> ( 1 ) . اشاره است به آيهء فَتَلَقَّى آدَمُ مِنْ رَبِّهِ كَلِماتٍ فَتابَ عَلَيْهِ . بقرة 2 / 37 . ( 2 ) . اشاره است به آيهء وَ عَلَّمَ آدَمَ الْأَسْماءَ كُلَّها . بقرة 2 / 31 .